Merodefestival Tickets
← Producties

Installatieproject, 2026–2027

Huis der Weemoed: zeven plekken, zeven liederen

Merodefestival, met Laura Cortese, Toon Van Mierlo, Ward Dhoore, Reineke Van Hooreweghe en Bert Huysentruyt

Zeven erfgoedplekken in Landschapspark de Merode, elk met een eigen lied bij een fase van het leven, gezongen door zeven vrouwenstemmen uit levende volksmuziektradities.

Huis der Weemoed: zeven plekken, zeven liederen

Het idee

Zeven erfgoedplekken in Landschapspark de Merode, elk verbonden met een fase van een mensenleven en met een eigen lied. Wie het Merodepad loopt, komt ze onderweg tegen, in de volgorde van een leven.

Het project vertrekt van de klaagzang en de rouwzang, de oude vrouwelijke traditie van het zingen bij geboorte, ziekte, verlies en overgang. Rouw en hoop zijn daarin geen tegenpolen, maar twee kanten van hetzelfde gevoel.

Het landschapspark is bekend om zijn stilte. Huis der Weemoed voegt daar één ding aan toe: een stem.

Het nulpunt: Langdorp

De eerste plek bestaat al. Op 28 juni 2026 werd het voormalige dodenhuisje aan de Sint-Pieterskerk in Langdorp ingehuldigd als luwteplek en streekinfopunt, met een permanente film met muziek over afscheid en rouw. Het is het referentiemodel voor de zes andere plekken.

Zeven plekken, zeven levensfasen

01 · Gerhagen, Tessenderlo-Ham: natuur, leven en geboorte. Een officieel stiltegebied langs de Zwarte Beek.

02 · Sint-Jan-Berchmanshuis, Diest: jeugd, leren, verdwalen en terugvinden. Het geboortehuis van Jan Berchmans, patroon van de studerende jeugd.

03 · Sint-Bavokapel, Trichelhoek (Laakdal): ziekte en zorg. Een kapel waar ouders eeuwenlang kwamen bidden voor hun zieke kinderen.

04 · Sint-Dimpnakapel, Zammel (Geel): geestelijke gezondheid. Een stille wegkapel in de streek van de gezinsverpleging.

05 · Oude Dekenij, Westerlo: oud en wijs, rechtvaardigheid. Het voormalige vredegerecht, de rechtbank van de gewone mensen.

06 · Het Dodenhuisje, Langdorp: rouw en hoop. Gerealiseerd, zie hierboven.

07 · Abdij van Averbode: transcendentie. Een norbertijnenabdij uit 1134, nog altijd bewoond. De sluitsteen van het parcours, met een bescheiden luisterpunt buiten de liturgische ruimtes.

Zeven stemmen

Elke zangeres schrijft één lied bij één levensfase en één plek. Daarna worden de liederen samen gearrangeerd.

  • Vera Coomans (Antwerpen): singer-songwriter tussen folk en chanson
  • Julie Murphy (Wales): Keltische folk, wortelend in de traditie van het lament
  • Sylvie Berger (Frankrijk): medeoprichter van La Bergère, Franse volksmuziek
  • Laura Cortese (Verenigde Staten, woont in België): violiste, componiste en zangeres, ook artistiek begeleider
  • Kapinga Gysel (België, Congolese roots): zingt in het Nederlands, Frans en Lingala
  • Flavia Clementi (Brussel): de stem van Peixe e Limão
  • Nette Mortelmans (Gent): vroege jazz en classic female blues, met L’Escaut Blues

Hoe de plekken klinken

Stilte als vertrekpunt. Geen enkele installatie speelt continu: elk lied klinkt pas als de bezoeker het activeert of binnenkomt, op laag volume.

Omkeerbaar. Alle plekken zijn erfgoed: bevestigingen zijn niet-invasief en omkeerbaar, in overleg met eigenaar en beheerder.

Eén parcours. Alle dragers volgen de Merode-huisstijl, zodat je de zeven plekken als één geheel herkent.

Meertalig. Songteksten en vertalingen in het Nederlands, Frans en Engels zijn ook online te lezen.

Planning: realisatie in 2027